باختم

به سختی ها کنار یکدگر بودن چه نیکوست به راه راست رهنمون کردن چه نیکوستزاقبال بد گر سرازیر شد سویت مشکلات زافکار خویش ترس را زودن چه نیکوستخوش آن حسرت کزآن عشقی باختم...

به گریه اولُ دوم ز غمُ سوم به جداییستاین چه رسمی ست که از انسان جدانیستدر روز تولد همه شاد ُ او درحال گریه استپس هنگام ورود گریستن از او جدا نیستنام این دوران ناب نزد خلایق، کودکی ستکه برگشتن بدان، از باختم...